دلنوشت

هر شب ز چشم تو نظری چشم داشتیمدارد دعای ما اثری پیشِ چشمِ تو؟...

ما راویانِ قصه هایِ رفته از یادیم ......

امروز صبح صدایت کردم اصلا به روی خودم نیاوردم که نیستی ...

میانِ خوابُ بیداری شبی دیدم خیالِ او از آن شب واله و حِیران نه در خوابم نه بیدارم...

سالیان دراز نمی بایست فهمیدن را که هر ویرانه نشانی از غیاب انسانی است که حضور انسان آبادانی است (شاملوی بزرگ)...

و تسکین این بغض با یاد تو شاید کمی ........

تو که رفتی عطرِ باران شب همراهَت رفت.......