دلنوشت

بهکسیکه باتو هرشب، همهشوقِ گفتوگو بود چه رسیده است کامشب، سر گفت و گو ندارد...

سخت شد برام ازوقتی فهمیدم هرجا برمراضیتر از اینم...

شبیهِ یک فیلم مُدااام در سرم تکرار می شوی و دقیقا در آهسته ترین صحنه ها می خندی که من فیلم را نگه می دارم سیگار می کشم قدم می زنم و فیلم را به عقب بر می گردانم نقش اوّل من!! پایانت را هرگز نباید دید...

هوای خواب ندارد دلی که کرده هوایت ........