دلنوشت

ملامتگوی عاشق را چه گوید مردم دانا که حال غرقه در دریا نداند خفته بر ساحل...

در میزنی که وارد تنهاییم شویاما بعید نیست زمانی که میرویدر از خودش جلای وطن گفته مثل مندر جستجوی در زدنت در به در شود......

بهاری دیگر آمده استآریاما برای آن زمستانها که گذشتنامی نیستنامی نیست...

دست می کشم روی موهای فرفریش یهو میره عکس بعدی ...

شبیهِ یک فیلم مُدااام در سرم تکرار می شوی و دقیقا در آهسته ترین صحنه ها می خندی که من فیلم را نگه می دارم سیگار می کشم قدم می زنم و فیلم را به عقب بر می گردانم نقش اوّل من!! پایانت را هرگز نباید دید...

رَوا بُوَد که چنین بی حساب دل بِبَری ؟...